Home   |  Travel Advisors   |  Blog   |  Contact   |  LOGIN

FacebookTwitter

Smakelijke natuur

Michel Bussink

Contact the writer >>> View all articles >>>

Eten uit de natuur is meer dan een mode die voorbijgaat: zowel  ons eten als een wandeling of fietstocht krijgen er extra smakelijke dimensies bij. Van huisbier met berkensap tot crostini met walnotenzevenbladpesto

Door: Michiel Bussink

Eten uit de natuur, daar wordt in Nederland al gauw giechelig over gedaan. ‘Ik ben toch geen heks!’. Of de reactie is bangig: ‘Levensgevaarlijk, stel dat ik een dodelijke paddenstoel eet!’ Al is de overheersende houding toch een van onverschilligheid: veel mensen staan er niet bij stil dat er in ons kleine verstedelijkte Nederland enorm veel aan eetbaar én lekkers te oogsten valt in bos, weide, berm en slootkant. Terwijl je maar de grens hoeft over te gaan, of eetbare natuur wordt een stuk normaler. In Frankrijk is er zelfs een speciaal woord voor: ‘la Cueillette’. Daar heeft het wilde plukken een lange traditie en wordt het als een eeuwenoud ‘recht’ gezien, net als la Chasse (de jacht) en la Pêche (de visvangst).

Maar de afgelopen jaren wordt eten uit de natuur zélfs in Nederland wat meer gewaardeerd. De toprestaurants hebben tegenwoordig plukkers in dienst voor de wilde paddenstoelen. Een van onze beste koks, Jonnie Boer van De Librije, heeft bijna altijd wel iets uit de natuur rondom Zwolle in zijn gerechten verwerkt. En zoals de moleculaire keuken als culinaire mode ook in Nederland zijn impact heeft gehad, zal de keuken van (sinds twee jaar) het beste restaurant van de wereld, Noma in Kopenhagen, dat ongetwijfeld hier ook hebben. De hele Scandinavische natuur wordt daar zo’n beetje geserveerd. Op de kaart staan bijvoorbeeld  huisbier met berkensap en brandnetel, tartaar met zuring en jeneverbes, gefrituurd mos, asperges met een saus van lievevrouwebedstro en gegrild varkensvlees met daslook.

Natuur in de keuken verdient navolging in Nederland. Niet om modieus te willen zijn, maar domweg omdat het zó ontzettend lekker is. Vlierbloesem bijvoorbeeld, die intens zoete muskaatachtige geur en smaak: nergens te vinden in de winkel. Het frisse zuur van de veldzuring, door de sla, zodat je minder azijn hoeft te gebruiken. Of op z’n Oost-Europees, in een frisse soep met gepocheerde eieren. En wat te denken van de fantastische amandelsmaak van vogelkerslikeur, lijsterbesappelcompote die uitstekend kan concurreren met de afgezaagde cranberry’s bij wild,  een voorafje  van geitenkaaswaterkerscocktail of crostini met walnotenzevenbladpesto? Zo maar wat voorbeelden van de oneindige smakelijk mogelijkheden van de Nederlandse bossen en velden.

Ook nog eens leuk om te doen: een wandeling of fietstocht wordt zoveel intenser beleefd als onderweg er allerlei eetbaars wordt verzameld. Er wordt daarbij een beroep gedaan op al je zintuigen en  beleeft daarbij de seizoenen heel direct: vlierbloesem heb je in mei en juni, de vlierbessen in het najaar, beukennootjes in oktober, de kleine veldkers een groot deel van het jaar, oesterzwammen in december en januari. Elk seizoen heeft zijn eigen eetbare charmes.

Allemaal goed en wel, maar hoe begin je er aan, als je geen flauw benul hebt van eerbare natuur? Ga op pad met iemand die er wél ervaring mee heeft. Met een korte lezing of excursie of de hele hap: een workshop met theorie, verzamelen, kokkerellen en het genieten van een meergangendiner, inclusief

aperitief van notenwijn of boerenwormkruidlikeur. Doen, want het is zonde de eetbare natuur links te laten liggen.

Michiel Bussink is de voedseljournalist en auteur van onder andere  'Lekker Landschap' en 'Ik eet, dus ik ben'. Daarnaast verzorgt hij lezingen, excursies en workshops over wilde eetbare natuur.

Website: www.michielbussink.nl


LOGIN / Register Articles Terms & Conditions Other

Forgot Password
Manage Courses & Tours
JOIN

Login Guest Writer
Publish Travel Story
Publish Travel Video

Privacy
Disclaimer
FAQ

Sponsors
Realised by Webwizard